De Saen 075 - 617 39 11
Saendelft 088 - 343 73 43
Westerwatering 075 - 616 07 61

Operaties

Operaties

  • Castratie van de reu
  • Castratie: operatie bij de reu
  • Chemische castratie bij de reu
  • Laparoscopie (kijkoperatie)
  • Narcose bij kortneuzige hondenrassen
  • Operaties
  • Sterilisatie van de teef
  • Sterilisatie via laparoscopie

Castratie van de reu

Wat zijn redenen om een reu te castreren?

Een castratie is het verwijderen van de testikels van een reu, met als doel de aanmaak van geslachtshormonen te stoppen en de reu onvruchtbaar te maken.

Redenen voor castratie:

  • De reu heeft een sterke geslachtsdrift (hij "rijdt" tegen mensen, voorwerpen en andere honden).
  • Hij is erg dominant naar andere honden (let op: erg angstige honden kunnen dominant LIJKEN, deze reuen kunnen beter niet worden gecastreerd!).
  • De reu heeft een overmatige uitvloeiing uit de voorhuid (voorhuidsontsteking), die niet met medicijnen onder controle te krijgen is.
  • Hij heeft een sterk neiging om weg te lopen of stopt met eten, als er een loops teefje in de buurt is.
  • Hij heeft een aandoening die door geslachtshormonen wordt veroorzaakt of verergerd, zoals prostaatproblemen of een peri-anaalkliertumor.

Heeft uw hond geen van deze klachten, dan is castratie niet persé nodig. Het heeft geen voordelen voor de gezondheid, zoals de castratie van de teef dit wel heeft.

Verandert het gedrag van mijn hond na castratie?

Een castratie verandert niets aan het karakter van de hond, enkel aan de invloed van geslachtshormonen op het gedrag. Het is dus geen oplossing voor een slecht luisterende hond of een dominantie probleem naar mensen! Castratie kan dan soms helpen, maar opvoeding van de hond is en blijft het belangrijkste. Uiteraard kan castratie nodig zijn bij medische problemen aan het geslachtsapparaat of urinewegen. Dit valt buiten de hier gegeven informatie. In deze gevallen zal uw dierenarts u voorlichten en de procedures uitleggen.

Op welke leeftijd kan mijn hond gecastreerd worden?

Een reu kan vanaf zes maanden gecastreerd worden. Op deze leeftijd is de hond, wat betreft de narcose, gelijk aan een volwassen hond. Dit houdt in dat de risico's, die minimaal zijn, bij deze dieren ook hetzelfde zijn als bij een volwassen hond. Bij grotere rassen met een volwassen gewicht van boven de 20 kg, raden wij een castratie tot een leeftijd van een jaar af. Uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat er namelijk een verhoogd risico ontstaat op het ontwikkelen van skeletproblemen. Dit risico is een stuk kleiner als de hond volgroeid is. Een uitzondering hierop zijn de stafford-achtigen en rottweilers. Gedragstherapeuten adviseren deze honden voor éénjarige leeftijd te laten castreren. Het blijk dat deze rassen op volwassen leeftijd onder invloed van mannelijke geslachtshormonen onverdraagzaam worden naar andere reuen. Beter is om dit gedrag te voorkomen, omdat op latere leeftijd dit vaak gewoontegedrag is geworden.

Blijft mijn hond kleiner als ik hem jong laat castreren?

Vaak wordt gedacht dat een hond kleiner blijft als je hem op jonge leeftijd castreert. Dit is een fabeltje: hij wordt zelfs groter! De groeischijven in de botten die zorgen voor de lengtegroei, sluiten onder andere onder invloed van testosteron. Na een castratie is de testosteron nagenoeg weg en sluiten de groeischijven op latere leeftijd. De reu groeit dus langer door! Dit is echter slechts enkele millimeters, dus zal niet gemerkt worden.

Wat voor mogelijkheden zijn er om te castreren?

Chirurgische castratie
waarbij onder narcose de testikels worden verwijderd.

Chemische castratie, hierbij zijn twee mogelijkheden:

Een injectie met een hormoonblokkerende werking (Tardaktm)
welke ongeveer vier weken effect heeft op het gedrag en de reu een aantal weken verminderd vruchtbaar kan maken. Vanwege de korte werkingsduur, hogere kans op bijwerkingen en een effect dat niet geheel gelijk is aan de chirurgische castratie, gebruiken we deze injectie bijna niet meer.

Een hormoonimplantaat (Suprelorintm),
met een werking van minimaal een half jaar (kleine honden wel tot anderhalf jaar). Chemische castratie is een oplossingen voor reuen waarmee in de toekomst gefokt moet worden of voor reuen waarbij de eigenaar het effect van castratie graag van tevoren wil inschatten. Ook kan het ingezet worden bij medische problemen, waarbij het effect van de geslachtshormonen tijdelijk uitgeschakeld moeten worden.

Wordt mijn hond dikker na castratie?

Veel mensen zijn bang dat hun reu sterk in gewicht toeneemt na een castratie. Het is waar dat de verbranding in het lichaam langzamer verloopt, maar hier is goed rekening mee te houden, door ongeveer 1/3 minder voer te geven vanaf de dag van castratie. Op deze manier is overgewicht te voorkomen en daarmee ook het slomer worden. Als rekening gehouden wordt met de langzamere verbranding en de reu voldoende beweging krijgt (wat ook zonder castratie altijd van belang is), zijn er geen nadelen voor de hond.

Castratie: operatie bij de reu

Bij een chirurgische castratie worden de testikels operatief verwijderd. Een reu kan ook niet-vruchtbaar gemaakt worden door alleen de zaadstreng te onderbreken (zoals bij mensen gebeurt). Dit noemen we dan een sterilisatie. In de praktijk wordt dit eigenlijk nooit gedaan, omdat reuen gecastreerd worden vanwege gedrag of medische problemen. Deze worden dan veroorzaakt door de hormonen en die neem je niet weg met een sterilisatie.

Voor de operatie

Voordat er een operatie kan plaatsvinden, vinden wij het heel belangrijk dat we de hond een keer gezien hebben. Zo kunnen wij de hond nog even nakijken (om verborgen medische problemen uit te sluiten), alles even bespreken met betrekking tot de operatie, de kosten bespreken en onderzoeken of de beide testikels zeker zijn ingedaald (zie verder op deze pagina: cryptorchidie). Ook kan er gesproken worden of een chemische castratie van nut zou kunnen zijn. De kosten van deze check zijn gelijk aan een consult. Deze kosten worden echter verrekend met de kosten van de castratie en de controle is dus uiteindelijk kosteloos.

De operatie

De testikels liggen in hun eigen vlies in het scrotum (de balzak), beide van elkaar gescheiden door een soort middenschot. De huid van het scrotum is erg gevoelig en kwetsbaar, daarom wordt er niet in het scrotum zelf gesneden. Bij de operatie wordt één snede door de huid gemaakt vóór het scrotum, evenwijdig aan de penis. Door deze snede kunnen beide ballen verwijderd worden. De ballen worden wat naar voren geduwd en de omhullende vliezen worden ingesneden. Hierna wordt de zaadstreng en het bloedvat die aan de testikel vast zit, afgebonden en doorgeknipt. Als beide ballen zijn verwijderd, dan worden de onderhuidse lagen en de huid gehecht. Een groot verschil met een castratie bij een teef is, dat we bij deze operatie wel onder de huid werken maar niet de buikwand zelf openen. Daardoor is de operatie korter en minder ingrijpend dan bij de teef.

Een misverstand is wel eens dat we ook het scrotum (de balzak) weghalen. Bij een operatie worden de ballen en bijballen die in het scrotum liggen, verwijderd. Hierdoor blijft een leeg zakje over wat in de loop der tijd verder zal verkleinen. We snijden het dus niet weg!

De testikel die niet indaalt: cryptorchidie

In de eerste levensweken van een pup, zakken de testikels vanuit de buik door het lieskanaal in het scrotum. Het lieskanaal is een opening in de buikwand (de spierlaag, dus niet de huid). Zowel links als rechts in de lies heeft een mannelijk dier zo’n opening, één voor elke testikel. Door dit lieskanaal lopen de zaadstreng en een bloedvat vanuit de buik naar de testikel in het scrotum. Indien het indalen van de testikels niet goed verloopt, blijft een bal soms achter in de buik of in het lieskanaal zelf. We noemen dit een cryptorch dier. Op zich is dit voor de hond geen enkel probleem, maar deze dieren worden uitgesloten voor de fok of voor shows. Ook is het bij de castratie lastiger zijn om de cryptorche testikel te vinden en/of te verwijderen. Bij de PlusDierenklinieken is het mogelijk om een cryptorche testikel, die zich nog in de buik bevindt, met een kijkoperatie (laparoscopie) te verwijderen.

NB. Een cryptorche reu kan gewoon dekken en voor nageslacht zorgen!

Chemische castratie bij de reu

Chemische castratie bij de reu door middel van een implantaat

Wat is een chemische castratie?

Als alternatief voor chirurgische castratie (operatief verwijderen van testikels) is er een chemische castratie. Dit gebeurt d.m.v. een implantaat, Suprelorin genaamd. Het heeft de grootte en vorm van een transponderchip en wordt met een holle naald onder de huid ingebracht in de halsstreek (net als een chip). Het is een veilige en omkeerbare manier om reuen te castreren. Er vindt dus geen operatie plaats.

Hoe werkt een chemische castratie?

Vier tot zes weken na het inbrengen van het implantaat, zal de productie van het hormoon testosteron worden stilgelegd voor een half jaar tot een jaar. Hierdoor neemt reuengedrag af, libido daalt, aanmaak van sperma wordt stilgelegd en testikels en prostaat zullen slinken. Het implantaat werkt minimaal zes maanden, maar kan bij kleine hondjes 12 tot 18 maanden werkzaam blijven. Na deze periode lost de implantaat vanzelf op en zal de werking afnemen als de behandeling niet wordt herhaald.

Wanneer moet de behandeling herhaald worden?

Bij fokreuen die absoluut niet mogen dekken, is het advies om strikt elke zes maanden een nieuw implantaat te plaatsen. Bij andere honden kan de behandeling herhaald worden als het gedrag weer verandert of testikels weer groter worden.

Waarom chemisch castreren?

  • Als test vooraf aan een chirurgische castratie, om te kijken hoe het gedrag verandert
  • Wanneer castratie van de reu gewenst is, maar het dier om medische redenen liever niet onder narcose wordt gebracht
  • Als tijdelijke castratie van bijvoorbeeld een fokreu, wanneer er op dat moment ook een loopse teef in huis is

Voordelen van chemisch castreren:

  • Het is een tijdelijke castratie, dus de onvruchtbaarheid is omkeerbaar
  • Het is een veilige manier van castreren
  • Er is geen narcose nodig

Waarom castreren?

Hieronder wordt aangegeven waarom castratie zinvol kan zijn. Zie voor meer informatie ook "castratie reu".

  • De reu heeft een sterke geslachtsdrift (hij "rijdt" tegen mensen, voorwerpen en andere honden).
  • Hij is erg dominant naar andere honden (let op: erg angstige honden kunnen dominant LIJKEN, deze reuen kunnen beter niet worden gecastreerd!).
  • De reu heeft een overmatige uitvloeiing uit de voorhuid (voorhuidsontsteking), die niet met medicijnen onder controle te krijgen is.
  • Hij heeft een sterke neiging om weg te lopen of stopt met eten, als er een loops teefje in de buurt is.
  • Hij heeft een aandoening die door hormonen veroorzaakt of versterkt wordt, zoals prostaatproblemen of een goedaardige peri-anaalkliertumor

Heeft uw hond geen van deze klachten, dan is castratie niet per sé nodig. Het heeft geen voordelen voor de gezondheid, in tegenstelling tot bij de teef (zie: sterilisatie van de teef).

Laparoscopie (kijkoperatie)

Vrijwel pijnloze ingreep!

Vanaf 2010 kunt u bij ons ook voor laparoscopische ingrepen terecht! Laparoscopie betekent: kijken in de buik, een kijkoperatie dus. Door middel van een klein camera wordt er in de buikholte gekeken en in de buik geopereerd.

Waarvoor gebruiken we laparoscopie?

Deze nieuwe techniek biedt veel voordelen. Het is minder belastend én minder pijnlijk voor de hond! Bij mensen worden al heel veel operaties op deze wijze gedaan (kijkoperaties), maar binnen de diergeneeskunde is het nog relatief nieuw. Het wordt vooral toegepast bij het steriliseren van teven en castreren van reuen, waarbij een of twee testikels in de buik zijn achtergebleven (cryptorchidie). Maar ook het nemen van biopten (weefselstukjes voor onderzoek) van organen in de buik, tumoren uit de buik verwijderen of het vastzetten van de maag ter preventie van maagtorsie (kanteling van de maag), is mogelijk.

Voordelen bij sterilisatie

Er zijn veel wetenschappelijke onderzoeken gepubliceerd, waaruit blijkt dat deze manier van opereren veel voordelen voor de hond oplevert. Zo blijkt dat de dieren veel minder napijn hebben. Ten eerste door een kleiner wondoppervlak: door slechts twee kleine sneetjes in de buik gaan we met langwerpige tangen naar binnen en verwijderen we zo de eierstokken. Ten tweede hoeft er niet meer aan de eierstokken getrokken te worden om ze buiten de buik te brengen. Tijdens de laparoscopie is op een televisiescherm precies te zien wat er in de buik gebeurt. Hierdoor is er een betere controle op nabloeden. Doordat de sneetjes slechts zo'n vijf millimeter zijn, is de kans op infectie minimaal, komt wondbreuk niet meer voor en herstelt de hond veel sneller. Ze hoeft niet meer rustig gehouden te worden, maar mag de dag na de operatie, op zwemmen na, weer alles!

Indien tijdens de kijkoperatie blijkt dat de baarmoeder afwijkend is, dan moet alsnog via de 'oude' manier worden ingegrepen.

De voordelen op een rij:

Minder pijn: Slechts twee kleine gaatjes in de buik in plaats van een grotere snede waar handen doorheen moeten kunnen. Verder minder pijn doordat niet aan de eierstokken getrokken hoeft te worden en minder manipulatie van de andere buikorganen.

Snellere genezing: Kleinere wondjes genezen veel sneller en met minder complicaties dan één grote wond. Een kraag of rompertje is dan ook niet nodig. Door minder napijn herstelt de hond in zijn geheel ook sneller. De dag na de operatie mag de hond weer alles, behalve zwemmen: dat mag na een weekje alweer.

Minder kans op infectie: doordat er geen handen meer in de buik gaan, maar slechts twee steriele instrumenten. Verder hoeven er geen buikorganen buiten de buik te worden gebracht.

Veiliger: doordat de operatietijd iets korter is, en de ingreep minder pijnlijk, is een minder diepe narcose mogelijk. Daarnaast is er door de camera in de buik een beter zicht in de buik, waardoor de kans op nabloedingen minder groot is. Ook andere organen kunnen bekeken worden.

Narcose bij kortneuzige hondenrassen

De meeste eigenaren vinden het spannend als hun dier onder narcose gaat. Dat snappen wij bij Plusdierenklinieken heel goed. Wij besteden daarom bij ieder dier deskundige aandacht aan de narcose; van het onder narcose gaan, tot en met het weer wakker worden. Meer hierover kunt u hier lezen.

Sommige dieren hebben wat extra aandacht nodig onder narcose, zoals kortneuzige hondenrassen (bachycephale honden) zoals bijvoorbeeld de Engelse en Franse bulldog, Mopshond, Boxer, Boston terrier en Shih tzu. Welke maatregelen nemen wij om deze rassen zo veilig mogelijk te kunnen anaestheseren?

Omdat deze dieren sneller benauwd worden zullen wij ze van begin tot het naar huis gaan van extra zuurstof voorzien. Na de eerste injectie (sedatie) wordt bij de hond een adembuis (tube) in de luchtpijp gebracht. Hierdoor hebben ze geen last meer van hun korte nauwe neus, lang gehemelte of nauwe luchtpijp. Met bewakingsapparatuur houden we in de gaten of de hond ook echt genoeg zuurstof krijgt. De tube wordt pas verwijderd als de hond wakker aan het worden is.

Deze rassen hebben grote bolle ogen die gevoeliger zijn voor uitdroging en beschadiging (ulceratie). Daarom wordt een speciale ooggel gebruikt tijdens de operatie, die u ook mee krijgt om de ogen te druppelen in de dagen na de operatie.

Veel van deze rassen hebben regelmatig kokhalzen (regurgitatie) en oprispingen van maaginhoud met maagzuur (reflux) door hun manier van ademen. Dit geeft irritatie en pijn aan de slokdarm. Tijdens de narcose kan er maaginhoud nog makkelijker teruglopen in de slokdarm dan normaal. Daarom starten wij een dag tevoren medicatie tegen kokhalzen en een maagwandbeschermer (ook voor de dagen na de operatie). Omdat we zeker niet willen dat er voedselresten teruglopen in de slokdarm en vooral keel, moeten de honden twaalf uur tevoren nuchter worden gehouden.

Verder besteden we aandacht aan de houding (in borst buik ligging met kop wat omhoog) van de hond tijdens de narcose (indien de ingreep dat mogelijk maakt) en in de recovery, zodat ze makkelijker kunnen ademen. En letten we voor, tijdens en na de ingreep op oververhitting en ondertemperatuur.

Een korte neus of nauwe ademwegen is dus geen reden om niet onder narcose te kunnen, maar wel reden voor extra maatregelen. Alles is erop gericht om problemen tijdens en na de narcose te voorkomen!

Operaties

Of het nu gaat om een operatie uit vrije keuze (zoals een sterilisatie of castratie) of om een operatie omdat de hond ziek is, het blijft altijd een spannend moment. Gelukkig is uw hond bij PlusDierenklinieken in goede handen.

We beschikken over zeer uitgebreide mogelijkheden, kennis en kunde om een operatie zo goed en zo veilig mogelijk te laten verlopen. We maken gebruik van de modernste narcosemiddelen en we hebben veel apparatuur om de narcose zo goed mogelijk te volgen. Om een operatie zo pijnloos mogelijk te laten zijn, kan er bij veel ingrepen gebruikt worden gemaakt van een kijkoperatie (laparoscopie). Met deze techniek kunnen we de wonden heel klein houden, zodat het dier zich veel sneller weer helemaal de oude voelt. Deze techniek wordt niet alleen gebruikt bij een sterilisatie, maar ook bij allerlei andere ingrepen. We zijn zelfs zo overtuigd van onze vakkundigheid, dat we een garantieregeling hebben opgesteld.

Onze chirurgen zijn zeer ervaren in de meest uiteenlopende ingrepen, van oren tot staart, van bultjes verwijderen tot het herstellen van ernstige botbreuken.

Kortom, bij PlusDierenklinieken bent u aan het goede adres voor uw operaties.

Sterilisatie van de teef

Bij een castratie worden de geslachtsorganen verwijderd. Bij een reu (mannetje) zijn dit de testikels en bij een teef (vrouwtje) de eierstokken en indien nodig de baarmoeder.

Wat in de volksmond bekend staat als een sterilisatie (en ook door ons dierenartsen vaak zo genoemd) is enkel het onderbreken (afsluiten) van de eileider of zaadleider, waarbij de geslachtsorganen (en dus de geslachtshormonen) op hun plaats worden gelaten. Dit laatste is normaal bij mensen (voornamelijk bij mannen, een zogenaamde vasectomie) en dus wezenlijk anders dan wat de dierenarts doet.

Sinds 2010 castreren we ook via laparoscopie (kijkoperatie)!

Het doel van een castratie is het stoppen van de productie van geslachtshormonen en de hond onvruchtbaar maken.

Wat zijn redenen om een teef te castreren?

Er zijn verschillende redenen om vrouwelijke honden te castreren. De belangrijkste volgen hieronder:

  • Om te voorkomen dat ze vruchtbaar (loops) worden; zodoende dus ook om te voorkomen dat ze drachtig (zwanger) worden
  • Om de hond te beschermen tegen verscheidene ziekten. Aangetoond is dat "sterilisatie" op jonge leeftijd de kans op melkkliertumoren (borstkanker), baarmoederontsteking en suikerziekte aanzienlijk verlaagt. Eén op de vier niet gecastreerde teven krijgt een baarmoederontsteking! Acuut operatief ingrijpen is dan noodzakelijk.
  • Om ongewenst gedrag te verminderen of te voorkomen, bijvoorbeeld schijnzwangerschap of het weglopen van huis.

Welke andere mogelijkheden zijn er om de loopsheid te voorkomen?

De loopsheid bij teven kan ook worden voorkomen door het gebruik van een hormoonprik. Deze prik moet regelmatig herhaald worden (drie tot maximaal vijf maanden tussenruimte). De kans op melkkliertumoren, baarmoederontsteking en suikerziekte is bij het gebruik van onze prikpil (DelvosteronR) ongeveer even groot als bij een teef die gewoon loops wordt. Daarom is dit ook niet ons advies om loopsheid te voorkomen. Het gebruik van de prikpil op regelmatige basis is al na ongeveer twee jaar duurder dan een castratie.

Op welke leeftijd kan een teef gecastreerd worden?

In onze praktijk is het advies om uw hond na de eerste loopsheid te laten opereren. Alleen honden met een te verwachten volwassen gewicht van < 10kg, kunnen eventueel voor de eerste loopsheid geopereerd worden, mits ze minimaal zes tot zeven maanden oud zijn. Door op jonge leeftijd uw teef te laten castreren, wordt de kans op melkkliertumoren (borstkanker) aanzienlijk verlaagd. Indien een teef na de vierde loopsheid of later wordt gecastreerd, is de kans op deze tumoren 40%!

Bij teven die voor de eerste loopsheid zijn gecastreerd komen veel vaker blaasontstekingen voor en ontstekingen aan de vagina. Daarnaast geeft castratie voor de eerste loopsheid bij grote rassen, zoals de rottweiler, een verhoogd risico op het ontstaan van botkanker.

Recent wetenschappelijk onderzoek bij een grote groep golden retrievers heeft aangetoond dat het beter is teven na de eerste loopsheid te steriliseren. Er was een duidelijke toename van het optreden van heupdysplasie (HD) en het scheuren van kruisbanden bij teven die voor de eerste loopsheid waren gesteriliseerd. Bij teven die na de eerste loopsheid waren gesteriliseerd, was dit aantal minder. Tevens was er meer kans op het ontstaan van lymfeklierkanker. Waarschijnlijk is er meer kans op gewrichtsproblemen vanwege het effect van de loopsheid op de groei. De hormonen die worden aangemaakt tijdens de loopsheid zorgen ervoor dat de groeischijven in de botten sluiten, waardoor de groei stopt. Dit effect treedt niet op als een teef nooit loops wordt, wat mogelijk de ontwikkeling van het skelet negatief beïnvloedt.

Wat houdt een chirurgische castratie in?

Het doel van de operatie is het verwijderen van de eierstokken. Dit zijn klieren die in de buurt van de nieren liggen. Om de eierstokken te verwijderen maken we een snede in de middenlijn van de buik, vlak achter de navel. Daarna wordt de bloedvoorziening van de eierstokken met behulp van oplosbare draad afgebonden, waarna ze verwijderd kunnen worden. De baarmoeder wordt alleen verwijderd als deze duidelijk afwijkend is.

Zijn er ook nadelen aan het castreren?

Naast voordelen zijn er helaas ook nadelen aan castreren. Medische gezien, wegen deze nadelen niet op tegen de voordelen, omdat geen van deze nadelen levensbedreigend is, in tegenstelling tot de risico's bij niet castreren. De belangrijkste nadelen op een rijtje:

  • Honden die zijn gecastreerd hebben een groter risico op overgewicht. Dit is echter te voorkomen door direct na de operatie minder of ander voedsel te geven. Of het dus echt een probleem wordt is afhankelijk van de eigenaar!
  • Teven hebben na castratie een groter risico op ongemerkt urineverlies (passieve incontinentie). Vooral bepaalde grote rassen zoals Boxers, Dobermanns en Rottweilers zijn hier gevoelig voor. In de meeste gevallen is dit goed te behandelen met medicijnen.
  • Bij sommige rassen, vooral die met lang golvend haar, kan een vachtverandering optreden. Hoewel medisch verder onschuldig, is het wel belangrijk dit van tevoren te weten.
  • In zeldzame gevallen kan het ongunstig zijn om een hond met reeds aanwezige gedragsproblemen, zoals dominantie agressie, te castreren. Raadpleeg in deze gevallen eerst u dierenarts of een gedragstherapeut.

Sterilisatie via laparoscopie

Sterilisatie via laparoscopie (kijk-operatie)

Voor uitgebreidere informatie, zie laparoscopie.

De voordelen op een rij:

Minder pijn: slechts twee kleine gaatjes in de buik in plaats van een grotere snede waar handen doorheen moeten kunnen. Verder minder pijn doordat niet aan de eierstokken getrokken hoeft te worden en minder manipulatie van de andere buikorganen.

Snellere genezing: kleinere wondjes genezen veel sneller en met minder complicaties dan één grote wond. Een kraag of rompertje is dan ook niet nodig. Door minder napijn herstelt de hond in zijn geheel ook sneller. De dag na de operatie mag de hond weer alles, behalve zwemmen: dat mag na een weekje alweer.

Minder kans op infectie: doordat er geen handen meer in de buik gaan, maar slechts twee steriele instrumenten. Verder hoeven er geen buikorganen buiten de buik te worden gebracht.

Veiliger: doordat de operatietijd iets korter is, en de ingreep minder pijnlijk, is een minder diepe narcose mogelijk. Daarnaast is er door de camera in de buik een beter zicht in de buik, waardoor de kans op nabloedingen minder groot is. Ook andere organen kunnen bekeken worden.

Bij grote hondenrassen kan met behulp van deze techniek ook de maag aan de buikwand worden vastgezet. Hierdoor wordt maagkanteling (maagtorsie) voorkomen. Dit kan gelijk met de sterilisatie van de teef, waardoor de hond maar één keer onder narcose hoeft.

Indien tijdens de kijkoperatie blijkt dat de baarmoeder afwijkend is, dan moet alsnog via de ouderwetse manier worden ingegrepen.

Terug naar Honden