alt=

Patiënt van de maand oktober

Voor de zomer stond er op internet een oproep van Dierenasiel Amsterdam: er werden oppasgezinnen gezocht voor konijnen en baby konijntjes (lampreien). Ik heb mij hiervoor opgegeven. Dierenasiel Amsterdam heeft sinds kort naast honden en katten ook konijnen en verwachten in de zomer grote drukte. In de zomer worden er vaak konijntjes afgestaan of gedumpt vanwege de vakantietijd. Mensen beseffen zich in deze periode helaas vaak dat een dier toch veel werk is of ze kunnen moeilijk oppas vinden.

Sommige konijntjes hebben wat meer aandacht nodig dan dat ze in het asiel kunnen krijgen. Deze konijntjes brengen ze dan graag onder bij een oppasgezin. Op deze manier raakt het dier goed gewend aan contact met mensen of kan er aan problemen worden gewerkt zodat ze later snel een nieuw baasje kunnen vinden. Baby konijntjes/lampreien hebben ook wat meer zorg nodig. Als ze nog niet zelfstandig kunnen eten en geen moeder meer hebben, moeten ze flesvoeding krijgen en ze moeten regelmatig gewogen worden om te kijken of ze goed groeien.

In september kreeg ik een telefoontje van het asiel met de mededeling dat iemand afstand had gedaan van 10 konijntjes van ongeveer 6 weken oud. De eigenaar dacht dat hij 3 voedsters had, maar uiteindelijk bleek er toch een rammetje tussen te zitten met als resultaat 10 konijntjes extra. De eigenaar kon hier niet voor zorgen en heeft de konijntjes naar het asiel gebracht. Hij zal de ram nu laten castreren zodat dit in de toekomst niet weer kan gebeuren.

Ik kreeg van dit nestje 2 rammetjes. Toen ze net bij mij kwamen, vonden ze het allemaal erg spannend; vooral de grote hond die hen erg interessant vond. Ze zaten samen in een hoekje van het hok en probeerden zich in elkaars vacht te verstoppen. Na een tijdje won de nieuwsgierigheid het en begonnen ze het hok te verkennen en wat te eten. Je kon merken dat ze erg veel steun aan elkaar hadden: ze lagen altijd samen en wasten elkaar veel.

Na een paar dagen merkte ik dat 1 konijntje wat minder actief was, rode oogjes kreeg en bloed plaste. Deze was vanaf het begin ook al een stuk kleiner dan zijn broertje. Hij is door de dierenarts onderzocht en is behandeld met antibiotica en oogdruppels. Na een paar dagen was hij weer helemaal opgeknapt en komt nu ook goed aan in gewicht, al heeft hij zijn broer nog lang niet ingehaald.

Naarmate de konijntjes ouder worden, worden ze ook steeds actiever. Ze spelen samen, rennen en springen vrolijk rond. Ze zijn het er niet mee een om de hele dag in het hok zitten en dat laten ze weten ook! Als ze er dan uit mogen, is alles weer goed. Bang zijn ze gelukkig helemaal niet meer. Ze komen graag naar je toe om geaaid te worden, onderzoeken het huis en dagen zelfs de kat uit!

Ze zullen bij mij blijven tot ze ongeveer 12 weken zijn en gecastreerd kunnen worden. Hier na zijn ze te adopteren om naar een nieuwe huisje te gaan waar ze oud mogen worden! Helaas gaan 2 rammetjes vaak niet goed samen als ze ouder worden dus zullen ze uiteindelijk wel uit elkaar gehaald moeten worden. Aangezien konijnen niet graag alleen zijn, zullen ze aan een vriendinnetje gekoppeld worden.