MDR-1 gen defect

Wat is het MDR1-gen?

MDR staat voor MultiDrug Resistance. Het MDR1-gen heeft een belangrijke functie in de barrière tussen bloedvaten en hersenweefsel. Bij de gezonde hond worden het hersenweefsel en centrale zenuwstelsel beschermd tegen hoge concentraties van giftige stoffen (zoals geneesmiddelen) die in de bloedbaan circuleren. Bij een aantal rassen werkt deze barrière niet goed door een defect in het MDR1-gen. Dit kan een overgevoeligheidsreactie opleveren bij gebruik van een aantal medicijnen. Honden met een afwijking in het MDR1-gen kunnen neurologische symptomen vertonen wanneer er risico-medicijnen worden toegediend. Deze risico-geneesmiddelen zijn uiteraard bij ons bekend.

Welke rassen lopen risico?

Al jaren is bekend dat veel Collies (tot wel 70% van de populatie) het MDR1-gendefect hebben. Van meer rassen is bekend dat ook zij het defect in het MDR1-gen kunnen hebben. De afwijking is vastgesteld bij de Australian Cattle Dog, Kelpie, Nova Scotia Duck Tolling retriever (Toller), Pinchers, Collies, Sheepdogs (bijv Sheltie en Bobtail), Schapendoes, windhonden, en herders (o.a. Australian Shepherd, Zwitserse Herder). We moeten er echter rekening mee houden dat het defecte gen ook bij andere, geheel onverwachte rassen, de kop op kan steken. Kruisingen van bovengenoemde rassen kunnen ook dit defect hebben.

Om welke medicijnen gaat het?

Van een aantal medicijnen staat vast dat ze problemen kunnen geven bij honden met een MDR1-gen defect. Daarnaast bestaan er een aantal medicijnen waarvan dit vermoed wordt. Onderzoek is nog steeds gaande en de lijst is dan ook niet vaststaand. Momenteel zijn de volgende medicijnen beschreven als risico-middelen bij honden met een MDR1-gen defect: acepromazine (narcosemiddel), butorphanol (pijnstiller), loperamide (diarree-remmer), ivermectine, selamectine en doramectine (beide anti-parasitaire middelen), een aantal cytostatica (celgroeiremmer, gebruikt bij chemotherapie), digoxine (hartmedicatie), cyclosporines (remt immuunsysteem en wordt o.a. ingezet tegen jeuk (Atopica®). Belangrijk is te weten dat anti-parasitaire middelen als ivermectine en selamectine (zoals in Stronghold) in normale dosering niet schadelijk zijn. Deze middelen geven alleen symptomen bij honden met een MDR-gen defect indien in hoge dosering toegediend. Loperamide wordt ook bij mensen vaak gebruikt als diarree-remmer en is vrij verkrijgbaar bij drogist. Eigenaren met een risico-hond worden afgeraden deze middelen te gebruiken.

Hoe komt mijn hond aan dit MDR-gendefect?

Zoals gezegd: het betreft een gen-defect. Dat betekent dus dat een hond met de aandoening wordt geboren. Deze afwijking erft autosomaal recessief over. Er zijn 3 mogelijkheden:

  • Uw hond is "vrij" (heeft 2 gezonde genen mee gekregen, 1 van vader en een van moeder). Uw hond zal bij gebruik van de risico-geneesmiddelen geen enkele overgevoeligheidsreactie vertonen en kan de afwijking niet doorgeven aan de volgende generatie.
  • Uw hond is "drager" (1 gezond en 1 defect gen). De hond zal het afwijkende gen aan de helft van zijn nakomelingen doorgeven. Dragers kunnen ook een overgevoeligheidsreactie vertonen op de risico-geneesmiddelen, maar dit hoeft niet.
  • Uw hond is "lijder" (heeft twee defecte genen mee gekregen, één van vader en één van moeder). Lijders geven het defect door aan al hun nakomelingen en vertonen vergiftigingsverschijnselen bij toediening van risico-geneesmiddelen.

Hoe weet ik of mijn hond het gendefect heeft?

Aan de buitenkant van de hond is dit niet te zien. Soms bestaat het vermoeden, bijvoorbeeld omdat hij/zij heftig heeft gereageerd op een van de medicijnen of omdat het om een ras gaat waarbij de aandoening veel voorkomt. Voor alle risico-rassen raden wij aan om de hond te laten testen. Dit gebeurt met behulp van eenvoudig bloedonderzoek. Hierbij wordt duidelijk of uw hond “vrij”, “drager” of “lijder” is. Het is dus niet zo dat alle honden van genoemde rassen niet tegen deze medicijnen kunnen, dat is afhankelijk van de uitslag.

Waarom zou ik mijn hond laten testen?

De redenen om een hond te laten testen op deze aandoening variëren. De erfelijke afwijking in het MDR1-gen kan levensbedreigend worden zodra uw hond medicatie nodig heeft. Het is daarom uiterst belangrijk voor u, uw hond en de dierenarts om op de hoogte te zijn van de erfelijke status van uw hond. Daarnaast kan het van belang zijn om op de hoogte te zijn van een MDR1-gen defect voor het nemen van de beslissing of u wel of niet met de hond moet fokken en om een geschikte reu/teef combinatie te kiezen.

De 10 pluspunten
van PlusDierenklinieken
op een rij lees meer...
Plus vaste klanten voordeel.
U krijgt voorrang bij spoed, aantrekkelijke korting op
veel van onze diensten, programma's en dierenvoeding lees meer...
Nieuwsbrief ?

Meer informatie?
bel 075 617 39 11 of
info@plusdierenklinieken.nl