De meeste teven worden loops rond de 10e maand. Dit kan echter variëren van 6 tot 24 maanden. Kleine honden vaak wat eerder dan grote rassen. De eerste loopsheid kan een "stille" loopsheid zijn, het kan zijn dat u als eigenaar er weinig van merkt. Er is dan geen uitvloeiing te zien en het gedrag van de teef is nauwelijks anders. Sommige honden laten heel hun leven weinig van de loopsheidsignalen zien.

Bij een "doorsnee" loopsheid verliest de teef bloed uit te vagina. Vaak zijn er ook gedragsveranderingen. De teef kan bijvoorbeeld agressief reageren naar mensen en honden, weg willen lopen of vaker plassen. Anders dan bij mensen vindt tijdens de loopsheid de eisprong plaats en kan de hond bevrucht worden. Na een dag of negen neemt de zwelling van de vagina meestal wat af en wordt de uitscheiding wat wateriger. Veel mensen denken dan dat de loopsheid over is. Niets is echter minder waar. Op dit moment zijn de teven juist dekrijp en veel ongewenste nestjes zijn op deze wijze ontstaan. Na een dag of vijf wordt de bloeding weer roder en na, in totaal drie tot vier weken is de loopsheid weer over. De dekrijpheid wordt echter niet altijd aangegeven met het slinken van de vulva en het wateriger worden van de bloeding. Sommige teven zijn al dekrijp na drie of vier dagen en er hebben zelfs succesvolle dekkingen plaatsgevonden op de 28e dag van de loopsheid. Het is dus verstandig uw hond gewoon de hele periode aangelijnd te houden.

De meeste teven worden twee maal per jaar loops, maar vaker en minder vaak kan voorkomen. Honden hebben geen "overgang" zoals mensen en blijven in principe hun hele leven loops. In de praktijk blijkt vaak wel dat oudere teven steeds minder vaak en korter loops worden.

Na de loopsheid worden honden soms schijnzwanger. Ze hebben opgezette tepels, nesteldrang en kunnen zelfs ziek zijn. In het laatste geval is het verstandig contact op te nemen met de dierenarts.

Weken tot maanden na de loopsheid kan men soms ineens weer uitvloeiing zien. De vagina is gezwollen, er is uitvloeiing en de reuen vinden de teef erg aantrekkelijk. Het kan natuurlijk zijn dat de hond weer loops is, maar het kan ook zijn dat de hond een baarmoederontsteking heeft! Hierbij is soms pussige, stinkende uitvloeiing zichtbaar, maar dit hoeft niet. De teef is meestal duidelijk ziek: ze braakt, drinkt veel en is sloom. U moet zo spoedig mogelijk een dierenarts bezoeken bij een vermoeden van een baarmoederontsteking aangezien dit in enkele dagen dodelijk kan zijn!

Lees hier meer over loopsheidpreventie.